Canım kuşumcum...

Ben zamanında çok az okul kırmıştım, zira okulumu çok severdim, kısmet bugünlereymiş…Ne rahatmış bu iş böyle ve ne diye bu kanepenin üstünde iğneler varmış gibi sabahın körü kendimi sokaklara atıyorum ben… Bir aralar bulmuştum bu kanepeyi, ama yaz, tatil, okul telaşı, okul alışverişi, gördüm, görmedim, görmem lazım, olmazsa olmaz şeyler yüzünden, kafası kesilmiş tavuk bozması gibi kendimi 2 sağ 3 sol, oradan oraya atıyorum.Ev halkına sabah sabah krep yapmak, maillere gündüz gözüyle bakmak, günü sakinlikle planlamak, her şeye yetişmek zorunda olmamak çok büyük bir lüks… Ve bunu yapamamanın sebebi olarak da yine bazı tezlerim var.

Tez#1:
Mesela, bu teknolojiyi doğru kullanabilmenin büyük bir marifet olduğuna inanıyorum, çünkü bazen bir bakıyorum ki teknoloji beni kullanıyor. İşte cep telefonu, hayatımı mı kolaylaştırıyor, yoksa en olmaz zamanlarda mı ötüyor? AVM’ler mi kolaylaştırıyor hayatı, hepsi bir yerde ne güzel işimi halledeyim derken, birden kendimi hiç ihtiyacım olmayan, veya aklımda olmayan bir dükkanın alakasız bir reyonunda bulmuşum... Sonra akşam evde ayaklara hardallı sıcak su saati ( bkz: Küçük Lord kitabı Bölüm 1 - yanlış hatırlamıyorsam)

Tez #2:
Meşgul olmak, vaktinin olmaması, aynı anda yapacak birden fazla işinin olması günümüz şartlarında makbul bir şey ve Makbule Hanım sınıfında olmak için ben bu kanepemi boşluyorum.Oysa ki Garfield ne kadar mutlu, bir lazanya ve bir koltuk öööle yatıyor… O öyle yattıkça o sahibi (kim kimin??) ona kul köle… Şu Osho, Gestalt filan takılmayı bırakıp oturup Garfield mı seyretsem ben acaba diyorum???
Bazı şeyleri niye komplike hale sokuyorum, Makbule hanım ile Ulviye hanımlar aradan çekiliverin gari de, rahat rahat oturalım şuracıkta...

Tez #3:
Belki de mazoşistim ve aynı zamanda deli dana hastalığına tutuldum. İlla ki de böyle koşuşturup acı çekince mutlu oluyorum.Sonuçta, sabah gözünü açıp da o yapılacaklar listesini yapan benim. O maddeleri hiçbir etki ve zorlama olmaksızın ben koyuyorum, yapma, olsun bitsin, ama ne??? HAYIRRR, hepsi yapılacak, üstüne öbür günlerden 3 - 4 madde daha konacak, ne me lazım, kafamıza göktaşı falan düşer, o işler yapılmadan, kainat evrimini tamamlayamaz sonra… Hani amip, terliksi hayvan, balık, kurbağa, kertenkele, dinozor... , homo erectus Darwin, ben, İstinye Park, Nişantaşı denklemi açık kalır… Bu yapılacaklar listesi olayı da bir MD ( mazoşist deli dana) sendromu olabilir belki de… Bak düşüne düşüne neler buluyorum gördün mü??

Tez#4:
O koltuğu hak etmeyi mi düşünüyorum ince ince geriden? Yani her bir şeyler, işler bitecek, sonra oturulacak, yoksa summe haşa, koltuk çarpar. Hem dışarıda bir şeyler var, ya kaçırırsam, ya bitiremezsem…Düşün düşün daha çok şey çıkartırım, ama o zaman da şu koltuğun keyfini çıkartamam. En iyisi boş ver, neyse ne, “şimdi çok güzel".Hem böyle boş boş otururken, yarın ve gelecek hafta yapılacak işlerin de listelerini yaparım (mesela böyle dermişim… duramıyor ya!).Şaka bir yana, hep bir şeyler yapmaktan ve kendimizi hep öyle var etmekten, sadece öyle olmaya vakit vermek çok çok güzel.
Bunu hissedince, paylaşmamak olmazdı, şimdi tekrar geldiğim yere dönüyorum, kanepemden sana kucak dolusu sevgiler...
Gelecek mektubumuza kadar, çok öptüm

Tweet

yukarı