Yastığındaki şiirler

Kyoto ülkenin başkenti seçilmiş, kraliyet çerçevesinde, asil kadın ve erkekler Çin ve Japon edebiyatının çok daha nadide parçalarına ulaşma imkânına sahip olmuştur. Asilzadeler arasında ki aşk hikâyeleri mektup trafiğini bir hayli artırmıştır. Örneğin bir erkek ve kadın bir gece birlikte olduktan sonra erkek o gece yaşadığı tecrübe ve duyguları bir mektupla kadına ifade eden bir mektup bırakırdı. Kadın bu mektubun içeriğinden erkeğin o gece ne kadar keyif aldığını ve kadınla ne kadar ilgili olduğunu anlardı..tabii böyle bir gece sonrası eğer ortada mektup yoksa bu ilişkinin o gecelik olduğunu ifade ederdi.. Eğer mektuptaki sözcükler ve yazım yeterince içliyse kadın buna bir mektupla karşılık verir ve bu şekilde ilişki devam ederdi.Bir Japon hikayesine göre, Ise ‘in hikayesi, bir adam sokakta yürürken birden yukarı doğru bakar ve pencerede birbirinden hoş ve güzel iki kadın görür. O anda onları tanımak için dayanılmaz bir istek duyar. Ve onlara bir şiir yazarak verir.

Kasuga ovalarından toplananErken bir mor renkle boyanmışBu giysideki rastgele desenler gibiBenim genç kalbimVahşi şekilde çarpıyorBu çok baskıcı toplum kadını yazmaya yoğunlaştırmış ve tüm bu yazılanlar kuşkusuz ki 21. yüzyılda Japon edebiyatının başeserlerini oluşturmuş. Ayrıca her biri yazarken kendi dillerini kullanmış (Çince kullanımı erkeklere yasaktı) ve bu dilde Japon dilinin başlangıcını oluşturmuş.Kadınlardan biri Murusaki Shikibu, imparatorun evinde çalışıyor ve genç imparator Genji’nin doğumundan ölümüne dek hayatını anlatan Genji’nin hikayelerini kaleme alarak yazıyormuş. Skikibu’nun usta kaleminden bu genç prensin psikolojisini okumak gerçekten oldukça etkili. Bu kitabın akıcılığı 7 yüzyıl sonra yaşayan Proust kalemini çağrıştırıyor. Eğer hiç bitmeyen aşk hikayelerini seviyorsanız size bu oldukça kalın kitabı okumanızı tavsiye ederim. Kyoto bahçesinde yaşayan bu genç orta yaşlı japonun portresi o kadar etkileyici ki.

Aynı çağda Sei Shonagon, Murasaki Shikibu’nun rakibi bir başka soylu kadın, birçok eser kaleme alır. En önemlisi yastık kitabı adında olanıdır. Bu kitabın başlığı çok net değil, ancak anlaşıldığı kadarı ile Shonagon’nun her gece yazdıktan sonra defterini yastığının altında bırakması olduğu düşünülüyor. Yastık kitabı gerçekten özel bir içtenlikle yazılmış. Shonagon, şaşırtıcı bir şekilde günümüzün denemelerinde kullanılana yakın bir stille, saray yaşantısı hakkında düşünüp yazıyor. Yazar, Shikibu’nun da aralarında olduğu rakiplerini ironik bir dille eleştiriyor ve Japon edebiyatının bize kazandırdığı en lirik eseri yaratıyor; bu eserde insanın yüreğini daraltan şeylerin ve acı veren, depresyona sokan şeylerin birer listesini vererek Shonagon asıl şiir sanatının sınırlarından içeri adım atıyor.Buna bir örnek olarak Shonagon için acı veren şey “ beraberinde hiçbir hediyenin olmadığı taşradan gelen bir mektup. Eğer bu mektup başkentte yaşayan birinden taşradaki birine gitmiş olsa idi de aynı olurdu. Fakat en azında orada, sosyal hayata değin ilginç haberler olacağından biraz olsun kendimizi teselli etmemize yarardı.”

Elbette size Shonagon okumanızı, onunla gülüp onunla ağlamanızı tavsiye ederim. Zaten eminim ki onun eserlerini okuyacaksınız.Son olarak sizi Heian döneminde imparatorluk sarayındaki bir yerde aşığın sevgilisinin yastığının altına bıraktığı bir şiirle baş başa bırakıyorum. Bunu okuduktan sonra, siz karşı koyabilir miydiniz?EĞER BENİ SEVİYORSAN,BERABER UYUMAMIZA İZİN VERDÜŞÜN SAMANDAN EVDEELBİSELERİMİZLEBİZE YATAK OLAN

Tweet

yukarı