Yenilemek demek eskiyi yok etmek demek mi?

Ben 25 sene evvel Notre Dame De Sion Fransız kız lisesinden mezun oldum.. Benim okulum zor ama güzel bir okuldu..Kız okulunda okumak aslında çok eğlencelidir. Başka bir dünyadır. Rahattır, çılgındır… O gün okula geç kalkıp saçını  taramadan gitmen önemli değildir, konuşulan konular eğlencelidir, sadece ders rekabeti vardır, zil çaldığında neredeyse okul nüfusu kadar karşı kaldırımda bekleyen erkekleri görmek eğlencelidir…..Benim için Notre Dame de Sion’da okumanın iyi tarafları kadar bezdirici tarafları da olmadı değil. Fransızların disiplini ne kadar rahat biri olsam da içime işledi.

Aslında iş hayatımda bunun çok yararını gördüm;  ancak okulun zorluğu ve hayal gücünü önemsemeyen tavrı, bugünkü sistemden farklı kadınlar yetiştirdi. Ben 5 i aşma ilkesinde bir öğrenci idim. Fazla çalışmaz ama bir şekilde son dakika işimi idare ederdim. İkmale de kaldım ama sınıf kaybetmedim... Okuldan mezun olduğumda bir daha gelmem demiştim, 25 sene boyunca da gidemedim.20 janvier mezunların buluştuğu bir gündür Sion tarihinde. Ona denk gelen 24 ocak Pazar günü  okula ilk kez gittiğimde bambaşka duygularla içeri girdim ve şok oldum..

Notre Dame de Sion binası İstanbul’da ki en eski binalardan birisidir diyebiliriz. Harbiye cumhuriyet caddesinde radyoevinin tam karşısında konumlanmıştır. Notre Dame de Sion 27 Kasım 1856 tarihinde Türkiye'de resmen açılan ilk kız lisesi olmuş. I. Dünya Savaşı'nda Fransız rahibelerin ülkeyi terk etmeleri üzerine kapanan okul, önce mühendislik okulu, daha sonra da, rahibelerin çalıştığı bir hastane olarak kullanılmış. 1919 yılında öğretime tekrar başlayan okul, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla T.C. Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlanan okul, hem Fransız hem de Türk yönetici  ve öğretmenleri  kadrosuna alarak seçkin bir eğitim ve öğretim kurumu olarak çalışmalarını sürdürmüştür. Önceleri, yaklaşık tümü yatılı olan Hıristiyan öğrencilere kısa bir süre sonra Musevi öğrenciler, 1863 yılında padişahın ilgisi ve İmparatorluğun ileri gelenlerinin teklifleri ile de Müslüman öğrenciler katılmıştır. Böylece, farklı dinlerden ve ortamlardan gelen öğrenciler bir çatı altında başkalarına saygıyı, farklılıklara açık olmayı ve hoşgörüyü öğrenmişlerdir.140 yıl boyunca kız lisesi olarak hizmet veren bu köklü kurum, 1996 - 1997 Öğretim Yılında geleneksel özelliklerini karma eğitimde sürdürmeye karar vererek erkek öğrenci kabul etmeye başlamıştır.

Sekiz yıllık ilköğretim okulları döneminin başlamasıyla, okulun adının ilk harflerinin daha çok bilinmesi nedeniyle, ilköğretim kısmına "Neslin Değişen Sesi" ismi verilmiş.Ben değişiklikleri çok çabuk kabul edebilen biri değilim, okula erkek alınması bile bana çok garip gelmişti. Düşünsenize adı bile ‘bizim Sionun kadınları ’ olan bir okula erkek öğrenci alma fikrini yadırgamıştım. Ancak tüm bunları bir yana bırakalım 154 yıllık okul nasıl bir arabesk abidesine döndürülmüş bunu görmek kalbimi acıttı.. Benim okulumun tüm o güzel büyük tahta kapıları pimapenle değiştirilmiş; lodge adı verdiğimiz ana orta kapı girişimizdeki tüm tahta kaplamalar yerini sim hareli beyaz duvar kâğıtlarına bırakmış; üstüne de yeterince çirkin değilmiş gibi köşelere yerleştirilmiş varak süslemelerle bezenmiş..

Senelerden beri kullanılan duvarları kumaş kaplı kütüphane yerine hazırlanan galeri  beyaz lake duvarları ile açınacak halde.. ya tüm toplantıları yaptığımız Grand Salle’e ne demeli!!! Bence okulun en önemli salonu olan Grand salle artık yok..Tabii ki eskiyi onarmak ve günümüze adapte etmeli, yenilenmeliyiz. Ancak 154 yıllık bir geçmişe sahip bir okulu bu hale getirmek de bence cesaret ister. Keşke yenilerken özenti Amerikan/Arap karışımı tarz yerine, okulun ruhuna işleyen Fransız stilini seçselerdi. Bir şeyi eleştirmek en kolayı belki diyeceksiniz o zaman neredeydin? Doğru eminim okulun tadilatı sırasında bu tartışılmıştır.

Ben 25 sene sonra tekrar gittiğim okulumdan sınıf arkadaşlarımı ve hocalarımı onca sene sonra görmenin keyfi ile çıkarken okulumun tarihinin bir çırpıda silinmesinin acısını kalbimde hissettim.

Tweet

yukarı