Bayramlar

Eski değer yargıları yerlerini yeni değer yargılarına bırakıyor. İnsan ilişkilerinin kopukluğu ile birlikte yüzlerce yıl bizi ayakta tutan, bizi biz yapan gelenek ve göreneklerimizden gitgide soyutlaşmamızı ya da onları gerçek anlam ve önemlerini anlamadan, bilmeden yozlaşıp aşırılıklara kaçılmasını burukluk ve hüzünle izliyorum.
Karşılıklı sevgi, saygı, mazi dediğimiz eskiye dönük anılarımızı küçümseme, komşuluk, karşılıklı yardımlaşma, birbirine arka çıkma, destek olmaya boş verme gibi. Bizim iki dini bayramımız var; biri Ramazan biri de Kurban Bayramı. Evet yine bir Ramazan Bayramı... Geçen yıllardaki, hele çocukluk yıllarımızdaki bayramlara benzemeyecek. Zira bayramlar yerlerini tatillere bıraktı. Aile ziyaretleri, bayramlaşmalar, eş dost gezmeleri gittikçe azaldı. Gelenekler unutulup kopukluklar başladı. Bayramlar uzaklardan kutlanır oldu.

Ramazan sevgiye, saygıya dayalı bir ilişkidir.Ramazanda yardımlaşma ön plana çıkar, insanlar birbirlerini iftar sofralarında ağırlar ve hayırseverlerin dediği gibi; ‘Görünüşe göre ben ihtiyaç duyduğumdan fazlasına sahibim ve sen de ihtiyaç duyduğundan daha azına sahipsin. Ben kendimdeki fazlalıkları seninle paylaşmak istiyorum. Bendeki fazlalıklar para veya eşya gibi şeylerse tamam, değilse de sorun yok, çünkü tek bir mimik ya da sözle de hayırseverlik yapmanın büyük bir keyif getireceğini biliyorum.’

Unutmayın! Günde sadece 5 dakikanızı gülmeye ayırırsanız bir müddet sonra bu doğal gelir size!

Tweet

yukarı