Eskiden

2005 / Mayıs
İsminle tanımadım ben seni.
Kimliğini, aile fotoğraflarınızı, ilk dişini hiç görmedim.
Giysilerin içindeki hareketlenmelere takıldı bakışlarım.
Kelimelerinde duyduklarım ilgimi çekti.
-gözlerinin rengine bile bakmadım.-
Sesinin tınısını dinledim, dudaklarının kıvrımlarına dokunmadım.
Aşık olma kararımı çıplak bedenim verdi.
Mantığımın sabotajlarına rağmen, tutkularım peşini bırakmadı.
Kiralık katiller gönderdim senden kurtulmak için,
ölüm ilanını beklerken, mutluluk haberlerini aldım.
Beynim, kalbimden organlarıma yayılan yollardaki güvenlik önlemlerini arttırdı.
İlk oyunu sen kazandın.
İkincisini öğrenmek için çalışmam gerekiyor.

2005/ Ekim
Seni tanıdığım her gün listem genişledi.
Önce gerekli malzemeleri alıyordum...
bir demet huzur, bir koli heyecan, bir tutam merak...
Sonra keyif maddelerine geçtim:
bir şişe şarap, bir kutu çikolata, bir paket sigara...
İlişkimizin ön hazırlıklarını tamamlamak üzereyken gurme reyonundaki raflara gözüm takıldı.
Bol kalorili paketler dikkatimi dağıttı. Açlık mantığımı devre dışı bıraktı.
bir çuval beklenti, üç kutu kıskançlık, dört kilo paranoya...
Hepsini aldım.
Ödeme sırasında, aşk promosyonunun çekiciğine dayanamayıp telaşla sepetime ekledim.
Kredi kartı limitlerimi aşmış, bütün nakit paramı çekmiş olduğum için bankam ödemeyi geri çevirdi.
Kartımı rehin bırakıp, bir torba utançla marketi terk ettim.
Eve döndüğümde gelemeyeceğini bildiren mesajı buldum.
Nakliyatçılar evime yalnızlık yüklediler.
Yarından tezi perakende alışları durduruyorum: kazanç toptancılıkta.

2005 / Aralık
İleriye dair planlar yapmak korkutuyor beni. Karışık kafam ve kararsız ilişkimizin ötesinde, seni günün akışına daha çok almak, alışmak, tanımaya başlamak... Ajandamdan çıkarıp değişken ruh halime dahil etmek... Hayatımın bütün gelişim sürecini elimde tutmaya çalışırken bu sürpriz çekingenlik yeni bir manevra.
Tutkuları olduğu gibi yaşamayı becerebilirken, seni hesaplamaya çalışarak zaman kaybediyorum. Beni durmadan tetikleyen istekler ve sakinleştiren kaygılar arasında bir yerde sıkışmış buluyorum yine bedenimi.
Her gün daha da şişmanlamış hissediyorum kendimi, ama yağlar değil, beyin moleküllerim ağırlık yapıyor. Kafam büyüyor, her gün bir milim daha uzuyor sanki.
Yerkabuğundaki tektonik hareketler gibi şiddetleri değişen pek çok deprem yaşanıyor. Bakterili düşünceler beynimde yayılıyor. Ben bu sefer başladığımdan daha da karışık bir enkazın altında buluyorum kendimi...
Çok çaba harcıyorum
Seninle olmamaya.
Bitişlerin kaygısı başlangıçların heyecanını kaplıyor.
Yeni başlangıçlar hep yeni bitişler gerektiriyor.

Tweet

yukarı