|
Benim aklımda şunlar yolculuk ediyor: hemen bir şeyler olsa, heyecan rayına otursa, elimden tutup barlara değil kanepesine kondursa (evi toplu mudur ki acaba?), bir film koysa DVD Player’a, biramın içine limonu atsa. Corona, Miller, Alka Seltzer olsa. Uyusak gecenin ikisinde battaniye altında.
Onun aklından geçenleri bilmiyorum. Tahmin yürütmek için de fazla riyakarım. Ama hayallerimde şöle devam ediyor hikaye. Yedik, bonfile, içtik, güldük, dokunduk, mojito, baktım, durdu, bir şey dedi, şaşırdım, zekiydi, zekiydim, gece aklıma takıldı, mesaj attı, cevap yazdım, buluştuk, kahvaltı, çay, gözleme de olur, deniz kenarı, elimi tuttu, bildim, bildi, gülüştük.
Olmuyor ama, kendiliğinden akmıyor su da, dondurma da. Vanayı açmak, ucundan yalamak, bir şeyler yapmak gerekiyor eninde sonunda. Hareket.
Abi bu aşk hiçbir zaman tek başına gelmedi. Sürekli yanında arkadaş getirir. Hadi der yalnız kalmayalım, canımızı sıkmayalım. Sen tam birine konsantre olmaya başlamışsındır ki, çorabının sol teki, kirazın dengi, kan kardeşi, tepende ötekisi. Biri gönlüme, kalbime pek uygun. Yanında geçirdiğim her saniye hiç bitmesin, yarın gelmesin, gece bile çökmesin isterim. Diğeri. Mantıklı. Onunla olmam için kağıda tonlarca neden yazılır: gezmeyi seviyor, kahvede oturur, işine aşık, kitapları şahane. Tam ben bunların arasında bocalama halindeyken sol taraftan geçmişteki, ben seninle olmayı düşlerim, sağ yandan da yenisi bu işve nazla pek hoşuma gittin. Bzzzt. Takılmış zil, gidip gelen elektrik, yeniden yeşeren çiçek, 404 uhu. Gibi. Ben. Bozuk. Kokmuş. Yemek. Dur dolabı temizleyecektim bak. |
Womenist.net in English 
Yaşam
Bu makale için henüz yorum yapılmamış 
Konuyla ilgili diğer makaleler 
