Tek

Telefon
Telefonu kapatıyorum, gözümden uzağa koyuyorum, sesini kısıyorum, titreşimi etkisiz hale getiriyorum. Dokuza kadar diyorum mesela kendime. İki saat var. Film izliyorum, çaldı mı, mesaj attı mı, mail geldi mi telaşından kurtulmak için. İki saati biraz daha geçtiğinde bakıyorum ekrana, gelenlerin hiçbiri istenen yerden değil.

Cezalandırıyorum telefonu. Kapatıyorum yastığın altına. Çalana kadar diyorum süre sana. Sevmiyorum onu. İstemiyorum yakınlarımda. Kızıyorum teknolojinin okyanuslar ötesini evime getiren mekanizmasına.

Çatal
Beraber alınmış demirden (çelikten, plastikten, mikadan- artık zevkinize hangisi denk düşerse ) mutfak aleti. Kadın evden ayrılırken sadece bıçağı alıp gidiyor. İki kişilik hayatı kestirip atma biçimi. Ya da bağları kopardım demenin diğer hali.

Kumanda
Bende. Romantik komediler izleyip de ağlamayı canım çekince.

Makine
Bulaşık üç günde bir, çamaşır iki haftada. Çalışıyor. Geceleri, herkes uykuya kaçınca.

Bavul
Tatil dönüşü. Üç saat gecikmiş uçak, ağlayan çocuklar, pasaportta kuyruk, geciken bavul, yağmur, trafik, çalışmayan asansör, kesik elektrik.Yedinci kata uzanan merdivenlerde içinde patlayan yalnızlık hissi.

Tweet

yukarı