Yakın bir arkadaşımla yılbaşı gecesi bir ev partisine gidiyorduk. Bu partinin benim için pek de iyi geçtiği söylenemez açıkçası, ama en azından bu olaydan sonra kendime bir ders çıkarttım ve hayatta nelerin yapılıp yapılmaması konusunda bilgilendim…
Parti gecesi oraya vardığımızda herşey normal gidiyordu, ev kalabalıktı ve içkiler bar üzerine yerleştirilmişti. Zaten şimdiki jenerasyon partileri içkisiz geçmemekte… İçki olmadan eğlenilemeyeceği gibi bir düşünce var…
Yaklaşık bir saat sonra arkadaşımı o kalabalıkta kaybetmiştim ve yorulduğum için bir köşede oturuyordum, kendi başıma. Bir gürültü vardı etrafta ve gittikçe gürültü artıyordu. Yanıma insanlar koşarak gelip, “arkadaşımın sarhoş olduğunu ve durumunun gerçekten berbat olduğunu” söylediler. Ben ilk önce bunun şaka olduğunu sandım çünkü on dakika evvel yanımda olan bir insan nasıl birden sarhoş olabilirdi ki?…
Ama şaka değildi, yanına gittiğimde gerçekten ne yaptığını bilmeyen, yerlerde yatan perişan birini gördüm karşımda. Bunun üzerine ne yapacağımı bilemedim ve başka bir arkadaşımın evine götürdüm onu. Bunu yapma sebebim onu daha fazla rezil olmaktan kurtarmaktı ve aklıma başka bir şey gelmiyordu. Sonuçta hayatımda ilk defa böyle birşeyle karşılaşıyordum. O an gerçekten korkmuştum. Bu olayı esas kötü yapan, annemin bilmesi oldu. Saat üçe gelmişti ve annem beni sormak için aramıştı, bu durumda ya yalan söyleyecektim ya da doğruları… Ben, doğruyu söylemeye karar verdim ve pişmanım. Annem bana çok kızmıştı bu olay yüzünden. Onu anlayabiliyorum ama sarhoş olan ben değildim… Ve iki hafta boyunca cezalı kalacak kadar kötü birşey yaptığıma hala inanmıyorum. Hayatımda ilk defa başıma gelen birşey için benden ne bekliyorlardı ki?
Bence bütün gençler bu soruyu merak ediyor. Ayrıca en çok üzüldüğüm kısım; ben cezalı olduğum için iki hafta evden çıkamamış olmama rağmen, arkadaşım, anne ve babası bu olayı bilmedikleri için, geceleri dışarı çıkabilmişti…
Womenist.net in English 
Yaşam
Bu makale için henüz yorum yapılmamış 
Konuyla ilgili diğer makaleler 
