“Hem bebek hem kariyer”

İlk kez 2007’de Türkiye’deki sanatseverlerle bir araya gelmişti Ayşe Wilson. “Swimmers” adlı sergisinde yer alan sevimli tombul kadınlarını hepimiz çok sevdik. Ekspresyonist ve empresyonist kadın formlarının duruş ve hareketleriyle, fiziksel ve psikolojik durumları arasındaki etkileşimlerle ilgileniyor O. Tuvalden öteye çıkıp hayatımıza giren figürlerinde Ayşe, yaşamdaki ikilemlerle yüzücü imgesini örtüştürüyor. Sonra bu kadın yüzücüler “Bebek Yüzücüler” olarak karşımıza çıkıveriyor. Bu dönüşüm onun art arda dünyaya getirdiği iki bebeğiyle de ilişkili tabii. O da birçok kadın gibi “bebek mi, kariyer mi?” sorusuyla karşı karşıya kalsa da her ikisini de yapmayı başaranlardan biri oluyor nihayetinde. New York’un kaotik yaşamında anneliğini sanatçılığıyla pekiştiriyor, sanatını da anneliğiyle…

Büyük oğlu Callum’un 2,5 yaşında, küçük oğlu Duncan’ın 8 aylık olduğu şu günlerde, önceki işlerini farklı dokunuşlarla dönüştürüyor ve bu kez kadınlığını ön plana çıkarıyor sanatçı; “Cocktail Ladies”, “Red Jackie”, First Lady”… Tüm bu işlerinde Jacqueline Kennedy Onassis’i konu ediniyor. Neden Jackie O diye sorduğumda “Çok emin değilim ama sanırım saçlarının fantastik duruşunu hep sevdim!” diyor gülümseyerek. “Ama onu benim için özel kılan en önemli şey söylediği bir sözdü, ‘Eğer iyi bir anne olmayı başaramıyorsanız başka bir şeyi yapmayı denemeyin bile.’ demiş. Anneliğin evrelerini yoğun olarak yaşadığım son yıllarda, ne zaman evde işler sarpa sarsa bu söz kulaklarımda çınlıyor.”
Ayşe böyle tanımlıyor konu edindiği figürü seçme nedenini. Ama bu seçimde, onunla özdeşleşmesinin ötesinde, Jackie O’nun tüm dünyada tarihsel bir ikonik imge olması da çok etkili. Yalnızca ABD’li kadınların değil, farklı kültürlerden kadınların, farklı yönlerinin temsiliyetini barındıran bir imge O. Asil, tarz sahibi, evrensel ve zamansız…

Çoğu zaman resimlerini sadece kadınlar için yaptığını da düşünüyor Ayşe. Ama bu kadınlar ne feminist, ne de başka herhangi bir politik düşünceyle alakalılar. Her şeyden soyutlanmış, sadece hisleriyle baş başa kalmış kadınlar bunlar. Ve Ayşe samimiyetle ekliyor: “Belki size biraz garip gelecek ama, bir kadın bir çift ayakkabısına verdiği değeri benim resmime de verebiliyorsa bu beni mutlu etmeye yetiyor…”

Giriş Tarihi: 11 Kasım 2010, Perşembe

Tweet

yukarı