İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi, bundan birkaç ay önce hayatlarını garanti almaları için kadınlara zengin koca bulmaları konusunda çağrıda bulunmuştu. Öyle ki buna en iyi örnek olarak da kendisini gösterip ‘arsızca’ “Kadınlar benim için sıraya giriyor, çünkü hoş ve paralı bir adamım” diye konuşmuştu. Çok değil, kısa bir süre sonra yapılan bir araştırma, sanki Berlusconi’nin tembihine kulak vermiş gibi, kadınların feminizm ve eşitlik teorilerinin aksine zengi koca arayışında olduğunu ortaya çıkardı. London School of Economics’ten sosyoloji profesörü Catherine Hakim’in kadınların hayattan beklentileriyle ilgili yaptığı araştırma, başta feminist düşünce kuruluşu Fawcett Society’yi kızdırsa da Oxford Üniversitesi mezunu bir kadının Hakim’e hak vererek “Evde çocuklara birinin bakması lazım. Erkekler doğuramadıkları müddetçe bu kişi de anne olacak” açıklaması, çizilen tablonun gerçek olabilirliğini gösterdi.
Bu anti feminist ve kadınların ilerleyişinde bir tehdit gibi görünen araştırmanın vahametinden belli ki tedirgin olan İngiliz The Times gazetesi de bir anket düzenleyerek her meslek ve yaş grubundan kadınlara evlilik ve kariyerleriyle ilgili tercihlerini sormuş. Ortaya çıkan sonuç Hakim’in araştırmasıyla oldukça paralel; Kadınların yüzde 64’ü kendilerinden çok kazanan bir erkekle evlenmeyi seçiyor. Kadınların yüzde 69’u ise para sorun olmazsa evde çocuklarıyla kalmayı tercih edeceğini belirtiyor. Ankete katılan kadınların yüzde 53’ü ise toplumun kendilerine çalışmaları için baskı uyguladığını savunuyor. Peki şimdi nerede hani Nil’in şarkısı “Çocuk da yaparım kariyer de!”? Biz değil miydik, bas bas bağırıp hayatın köşesinde kalmak istemediğimizi, hem çalışıp hem de çocuğa bakabileceğimizi söyleyen? Ne oldu da bir anda sadece ‘evimizin kadını’ olduk? Günümüz kadınlarının tek derdi kendilerinden zengin ve yüksek mevkideki erkekle evlenmekse vah bize vahlar bize! Görünen o ki, artık eşit maaş ve iş imkanı kavgasının bir önemi kalmadı.
Çalışan ‘ben’im, ‘biz’im ev kadını halleriHakim’in araştırmasını destekleyen Oxford mezunu kadının sözleri aslında tüm bunların altında yatan nedeni açıklıyor. Çocuklara bakmak zorunda olan kadın, çalışmamayı tercih etmek mecburiyetinde kalıyor. Buna hak vermemek elde mi? Bu bir seçimden çok gereklilik değil de ne? “Erkek çalışır, kadın evde oturur” sözünü biraz değiştirerek şöyle desek belki daha doğru bir ifadenin altını çizeriz; “Erkek çalışır, kadın evde oturmak zorunda kalır.” Çünkü kadının evdeki sorumlulukları bir hayli fazladır.
Kişisel deneyimlerimizden yola çıkacak olursak bundan birkaç ay öncesine kadar gerçek anlamda ev sorumluluğu olan biri değildim. Ne zaman ki erkek arkadaşımla yaşamaya başladım, sorumluluklarım fazlalaştı. Önce ütüler çoğaldı, sonra evdeki tozlar! İşsiz kaldığım günlerde bir elimde süpürge o oda senin bu oda benim gezip duruyordum. Ev mis gibiydi! Hiç bu kadar sık yemek yaptığımı hatırlamıyorum. Ne zaman ki haftada beş gün işe gitmem gerekti, evin düzeninde hızlı bir değişim yaşandı. Hiçbir şeye yetişemez, yetmez oldum. Ütüler dağ dağ, kahverengi parkelerin üzerindeki tozlar uçuşuyor. Bir başka deyişle evliliğin mini bir deneyimi gibiydi bu. Anne evinden sevgili evine geçiş, başta evcilik oyunu gibi gelse de, ardından getirdiği yükümlülüklerle giderek zorlaşmaya, can sıkıcı bir duruma gelmeye başladı. Sonra bir baktım, “Bir de çocuğum olsaydı, ne yapardım?” diye düşünür buldum kendimi. Bunun fantezisini kurmanın, tüylerimi diken diken yaptığını itiraf etmeliyim.
Çalışan bir kadının ‘evcimen’ hallerinin klasik profilinden başka bir şey değil yani bu yaşadıklarım, yaşadıklarımız. Yetişemiyoruz, hiçbir şeye, hiçbir yere... İçimizdeki mükemmelliyetçi kadın da bir süre sonra tüm mükemmellerini alıp kaçıyor uzaklara; o kadar yorgun ve o kadar umutsuz... Berlusconi’nin “Zengin koca bulun” sözünü eskiden anneler, teyzeler söylerdi. Biz de kızar, “Off ne diyorsun?” diye ağızlarını kapatırdık. Ama ya doğru söylüyorlarsa? İnsan tırsarak düşünüyor. |
Womenist.net in English 
Aşk & İlişkiler
Bu makale için henüz yorum yapılmamış 
Konuyla ilgili diğer makaleler 
